Feline Infectieuze Peritonitis (FIP)

FIP is een over de gehele wereld veel voorkomende virusinfectie bij katten, welke veroorzaakt wordt door het FIP corona virus.

Ontstaan

Coronavirussen zijn virussen die in de darmen van gezonde katten veel voorkomen, zonder daar echt grote problemen te veroorzaken. De meeste katten vertonen helemaal geen klinische symptomen, sommigen krijgen diarree. Volgens de meest recente opvattingen is het net zo’n coronavirus dat bij een individuele kat een andere vorm gaat aannemen, de darm verlaat en een algemene infectie gaat veroorzaken. Het coronavirus is dan gemuteerd tot FIP virus.
De reden waarom dit gebeurt is nog grotendeels onbekend, maar gaat steeds gepaard met een daling van het afweersysteem van de kat. Factoren die daar een rol in kunnen spelen zijn onder meer stress en een slechte algemene conditie. FIP komt dan ook meer voor bij buiten- dan bij binnenkatten, en meer bij gezinnen met meerdere katten dan bij eenkathuishoudens.

Symptomen

Er zijn twee vormen waarin FIP zich kan manifesteren, nl de ‘natte’ en de ‘droge’ vorm.

1.Natte FIP :

De natte vorm van FIP komt het meeste voor en is gekenmerkt door het uitzetten van de buikholte (meestal) en/of de borstholte (minder vaak) met vocht. Als dit in de borstholte gebeurt, gaat dit door druk op de longen gepaard met benauwdheid. In de buikholte ziet men meestal een dier dat vermagert maar toch een opgezette, peervormige buik heeft.

2.Droge FIP :

De droge vorm van FIP verloopt trager dan de natte, gaat niet gepaard met vochtproductie en is dat ook veel moeilijker te onderkennen.Verschillende organen kunnen worden aangetast en de symptomen kunnen dan ook dezelfde zijn als bij leveraandoeningen, nierfalen, neurologische verschijnselen of oogaandoeningen. Bij lijkschouwing vindt men in deze organen vaak typische etterige ontstekingshaardjes terug.

Beide vormen gaan tevens gepaard met klachten van algemeen ziek zijn; slechte eetlust, vermageren en koorts zijn verschijnselen die bij deze maar ook bij vele andere ziektes kunnen passen.

Klinische FIP komt meestal voor bij jonge katten tussen 6 maanden en 2 jaar.

Uiteindelijk verloopt FIP altijd dodelijk.

Diagnose

Zoals uit het beeld van vage symptomen al blijkt, is het stellen van een definitieve diagnose voor FIP een erg lastige taak. Bij FIP komt daar nog de moeilijkheid bij dat er geen onderscheid te maken is tussen het (relatief onschuldige) Coronavirus en het FIP virus.

De zogenaamde FIP test, waarbij men antistoffen tegen dit virus tracht op te sporen, is dus van generlei waarde, omdat je nooit weet of deze antistoffen gericht zijn tegen het Corona- of het FIPvirus.

Het buikvocht dat, bij de natte vorm, door punctie verkregen kan worden heeft meestal een karakteristiek aspect dat erg suggestief is voor FIP.

Door middel van laboratoriumonderzoek op het buikvocht of bloedonderzoek kan het vermoeden van FIP versterkt worden.

Spijtig genoeg is echter geen van alle diagnosemogelijkheden voor 100% betrouwbaar, en wordt de definitieve diagnose meestal pas bij lijkschouwing gesteld.

Behandeling

Een curatieve behandeling is niet voorhanden. Op het moment dat het leven voor een FIP kat onaangenaam wordt, wordt meestal overgegaan tot euthanasie. Aangezien de rechtstreekse besmettelijkheid naar andere katten toe waarschijnlijk niet groot is, is er weinig gevaar voor huisgenoten.
Preventief kan men proberen zoveel mogelijk besmetting met Coronavirussen te vermijden. Aangezien de overdracht hiervan vermoedelijk vooral gebeurt via de ontlasting, wordt aangeraden zoveel mogelijk de kattenbakken te verschonen en te ontsmetten. Dit geldt ook voor de drink- en voerbakjes. Coronavirussen zijn gevoelig voor de gangbare ontsmettingsmiddelen.